|
ინგრევა კაცობრიობის საერთო საცხოვრებელი, ბევრი აცხონა უფალმა, ბევრია საცხონებელი.
ირწევა უკიდურესად გადატვირთული პლანეტა.
ქალღმერთი სილამაზისა ვეღარ გადმოდის ქაფიდან.
არადა, უკვე გემბანზე ვირთაგვა გამოგვეცხადა.
არადა კარზე მოგვადგა თერმობირთვული ზამთარი...
ლამის ავდგე და შევძახო: - მშვიდობით, გალაკტიონო! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


