|
გადავხადე სათქმელს ბინდი, რომ სიმართლე მომეპოვა, საქართველოს დიდი წიგნის მიტომ დავდექ კორექტორად.
შევადარე ხალხის დედანს, და ყოფილა კიდევ მეტი ჩემი ხალხის სადიდებლად.
დავალაგე ას ტომებად და ბოლოში არ დამჭირდა შეცდომების გასწორება.
ამიყვავდა ერთი ასად, მერე გავხდი შემდგენელი და დავურთე "ერთი ასად".
სადაც არის სიტყვა ბრძენის, სადაც მარადისობაა არის შოთა რუსთაველი.
ფიქრებს მისი ურვა მიშლის, ქართულ ლექსის გვირგვინია, ასე ვმარტავ გურამიშვილს.
შუბლი ტყვიამ ვერ დაღარა, სადაც ილია სწერია ეს კი ნიშნავს ერის მამას.
ვით განვმარტო, აბა, ტატო, მერანს ისე მიაქროლებს მისი ახსნა ვის მივანდო?
მამულისთვის ცრემლი მოსდის, შთაგონების ზღვაა ვაჟა ანუ, დიდი გენიოსი.
საქართველო შიგ ჩაწნული, სად აკაკის ხსენებაა იგულისხმე იქ ბულბული.
ერთ გვერდზე ვით დავატიო, როგორ ავხსნათ უკვდავება? იგი წაჰყვა გალაკტიონს. |


