|
ღამის თეთრი მოსასხამი გდია თბილის-ქალაქში და ტკრციალა მთვარის შუქზე ფხიზლობს ღამის დარაჯი.
გწვეთავს ძველი ვარამი, უკვდავებად გაწვდილ ჯამში ღვინოა თუ წამალი?!
თუ მახათას გზა მიხმობს, საით მიდის, ო, ის ქალი ასე გვიან სად იყო?
მიდის მღიმარ ბაგითა, რა ტკბილია, რა მწარეა ამ დაბინდულ სარკმლიდან.
ღამე ისე გაკვალა - ნეტავ რატომ დამუხრუჭდა ლაზარეთთან მანქანა.
მაცნედ თბილის-ქალაქში და ჩაბჟუტულ მთვარის შუქზე ყვინთავს ღამის დარაჯი. |


