|
ყველა აქ არი და მაინც კარი, ჰე, მასპინძელო, დატოვე ღია. ცარიელია ეს ერთი სკამი და იქნებ ვინმე მოვიდეს გვიან.
გარედან წვიმა შოლტივით იქნევს და ნუ დახურავ იმ კარებს მაინც, რა იცი, ვინმე მოვიდეს იქნებ.
გავანდოთ, ვუთხრათ - ვეტრფოდით ვისაც, ეს გაუმარჯოს პირველ სიყვარულს - ძველ ჭრილობაში ჩარჩენილ ისარს...
ჰე, მასპინძელო, დატოვე ღია, ცარიელია ეს ერთი სკამი და იქნებ ვინმე მოვიდეს გვიან... |


