|
გამხმარ ატამზე რქით გამოაბეს თეთრი თიკანი. ცხენი ლოკავდა კვიცის თეძოებს. ვენახის გასწვრივ იდგნენ კაკლები.
ეკალბარდივით ჯიუტი გლეხი, თან ვენახისკენ იყურებოდა, თან ღიღინებდა...
თუმცა მტანჯველი ვნებით შეძრული, მხად იყო კაცის ყველა სურვილის შესასრულებლად...
მარტოა იგი და ჭრიჭინებიც ადასტურებენ მის სიმარტოვეს: თავბრუდახვეულს და გასიებულს სიამოვნების და სიმწრის ცრემლით. |


