|
გადია ჩემი სიზმრის სიალით ასე არასდროს არ დაისრულა. ის ირონიამ ფრთით უშუალოთ წარსულ დღეებში გადაისროლა.
სიყმაწვილისას დაჰყურებს სურათს და ჩარჩოებში ძვირფას სახელებს ითვლის ბავშვივით და უსუსურათ.
სარკეში თეთრი თმები თოვდება და საათიდან სამოცდაათი წელი, გადია, გიახლოვდება.
ნებიერების ბნელი ასული, ცეცხლმა კანკალით შემოახატა კედელს მოხუცი წრიდან გასული.
ავიღებ მანონს, სადაც ზონარად მჭკნარი ალოე არის შთენილი უკეთეს დროთა მოსაგონარად |


