|
ქალაქის თავში, ქალაქის ბოლოს მაღალი წვიმა დგას და შრიალებს. ისიც იმიტომ მოვიდა მხოლოდ, რომ მოგვეხმაროს ადამიანებს.
არ არის. ანდა არ იყო მაშინ, როცა პირველი კოცონი ენთო შენს დიდ თვალებში, ხმასა და თმაში.
და თან გადააქვს ქარხნების ბოლი... ჩვენ, აღტაცებულ ბავშვების დარად, ერთმანეთს ვერ კი ვამჩნევდით, მგონი.
თრთოდა სრულიად ახალი სიმი და არიგებდა ცრემლსა დაღიმილს უბრალოდ, როგორც ყვაოდა ნუში.
და ჩაღდებოდა ირგვლივ კოცონი, და ბიჭებივით წამომხტარ ქუჩებს ზედიზედ ნთქავდა მკაცრი კოცონი.
გაწამებული და გარუჯული, ვით უნებურად შემცდარი ცოლი, შენ პატიებს მთხოვდი ჩურჩულით.
მაღალი წვიმა დგას და შრიელებს. ისიც იმიტომ მოვიდა მხოლოდ, რომ მოგვეხმაროს ადამიანებს.
ფერმკრთალი კვალი დამხდალი ჭორი... სახურავებზე გადარბის ქარი და თან გადააქვს ქარხნების ბოლი. |


