|
არ დასდგომიან მომხდურს მსახურად, სულ მზისკენ ჰქონდათ გაჭრილი კარი, სჯეროდათ ეშმა და მაძახურა ისევე, როგორც ლაშარის ჯვარი.
უყვარდათ ჯდომა უბელო ცხენზე, ვეება ჯვრები ეხატათ მხრებზე და ყვავილისაც სწამდათ მზესავით.
ელოდებოდნენ ფარსმანის მოსვლას და თავს ერჩიათ წაწალის კოცნა - თავის სიტკბოთი და სიმწარეთი.
გინდ არხოტელნი და გინდ როშკელნი - ნაშიერები ცხელი ბოსლების და მემკვიდრენი ცივი კოშკების.
ამოიკუპრეს პირიც და თვალიც. ძველი, ბებერი ცა იხურება და იკარგება ხევებში კვალი. |


