|
ბურანში მყოფს ცოცხალ-მკვდარსა ხმა ჩამესმის ციური რამ: "ვერ გიმეტებ სასიკვდილოდ! ჯერ ადრეა!.. ვერ გაგწირავ!.."
სამკურნალო იმ ხმას ძალი: ვისუნთქე და შევფართხალდი, გავახილე სუსტად თვალი.
მომეჩვენა რაღაც ბუნდად... თითქმის დასი ანგელოსთა მეხვეოდა მე გარს გუნდად.
სულს ატკბობდა ჟღერით... მღერით და სხვები კი ბანს აძლევდენ, თანგრძნობით და გულის ძგერით.
ვეღარა ვცნობ მე ამ სოფელს!.. ეს ყოფილა, რომ იტყვიან: ზეცასა და სასუფეველს!!
წრფელი გულის, წმინდა სულის!.. მშობელი და თვით ნაშობი ზეციური სიყვარულის!
სამკურნალოდ მიმეძინა... ვფიცავ ღმერთსა, მხოლოდ ამან!.. მხოლოდ ამან მომარჩინა!.. |


