კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ხუთშაბათი, 19 ნოემბერი 2026 18:28

 

 

ლურჯამ თქვა: "ჩემი პატრონი

მე მეპყრობოდა ავადო:

ორივე ფეხში ბორკილი

მეყარა სატანჯავადო!


მხედნიდა... თავისუფლება

არ მქონდა ჩემდა თავადო,

და ჩემი ბედის ვარსკვლავი

ცაზედ ეჭედა შავადო".


"ცით ჩამოვარდა წერილი,

დამფარველი და მხსნელიო.

ეწერა: "თავისუფლება!..

მოისპოს წესი ძველიო!"


მაშინვე შემტყდა ბორკილი,

მომეხსნა ყელ-საბელიო:

შევხტი და შევინავარდე,

თვალი შემაშრა სველიო.


ვამბობდი: "ჯერ ეს რა არი?

უფრო კარგ ბედსაც ველიო:

მევე ვარ ჩემი პატრონი,

და ზეცა ჩემი მცველიო!"


მაგრამ მიმუხთლა შავ-ბედმა:

ფუ! შერცხვეს ეს სოფელიო!

საითაც ფეხი გავადგი,

ყოველგან მტაცეს ხელიო;

მითხრეს: "აქ შენი რა არი?

სად მოხვალ ჭკუათხელიო?


შენთვის არც მთაა, არც ბარი,

არც მინდორი და ველიო!

მაშ ამგვარს თავისუფლებას

მიჯობს, შემჭამდეს მგელიო!.."


გლეხკაცმა უთხრა ლურჯასა:

"ნეტავ, რას ამბობ მაგასო?

ეგ ჩემი გულის ისარი

შენ მაინც ვინღა დაგასო?


ერთს ჯამში ჩემი ნაღველი

რით ვინ გალესა და გვასო?

და სანამ უნდა ვითმენდეთ

ამდენ წვასა და დაგვასო?"


აქ ლურჯამ დაიხვიხვინა,

მაღლა წიხლები აჰყარა;

გლეხმაც რაღაცა იფიქრა,

თავი მიწისკენ დახარა,


იარაღს ხელი მოჰკიდა,

შრომისა ოფლი დაღვარა,

და მაშინ ბედის ვარსკვლავმაც

მაღლიდან ძლევა ახარა.

 

პოეზიის გვერდი   • • •     • • •   აკაკი წერეთლის პოეზია/პროზა

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen