|
შენს ფენილზე მიდი-მოდის ათასგვარი მგზავრი, მიაქვს-მოაქვს მრავალ შფოთის ოცნება ან ჯავრი.
შენი გული ლოდის, ზოგი ეტლით, ზოგი ფეხით… ფოსტაც მიდი-მოდის.
შენს სივრცეებს მარადს, მხოლოდ ბეკს რა ემართება? - ვერ ეღირსა ბარათს.
ელის, როგორც მადანს, მაგრამ მცირე რამე ფეთქვა იმამდე ვერ ატანს.
და მის გულსაც ბზარავ, ბერლინამდე ვარშავიდან მიმავალო შარავ! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


