|
ძმაო არაგვო - ფშავის მთებმა აგრე გიწოდეს, - საარწივოდან მოვარდნილო, ფიცხო არაგვო, ნეტავ მიცნობდე, სულდგმულივით გრძნობდე, იცოდე, რომ ვარ კლდესავით უღალატო, საამხანაგო!
და თითქოს მათი ჭიუხები ცისკენ იძვრიან, შენს ქუხილს ვფიცავ, როგორც მგზავრი ჩვეულებრივი, უამქუხილოდ მე ცხოვრება არ შემიძლია! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


