მთარგმნელი: ალესანდრე ელერდაშვილი
|
დავკარგე გული, წამიხდა რჯული და სატრფომ ასე გზაარეული დამინახა და მითხრა: „გამშორდი! - ნუღარ მოხვალო ასე სნეული?!"
ვინც იყო ერთხანს ჭკუათმყოფელი, ის გულისსწორთან ლაღად მყოფელი, დღეს სინანულის გზას სდევს ეული.
დაჰბრალდა, ვით ყბედს, სიტყვათა ცვენა და ასეთ ცოდვას რომ ინანიებს, იწვის და სულ დგას ფეხზე წყეული.
აპრილის სიო მათ აღარ სწყალობს და სურნელისთვის ის ჩემი სატრფოს ღაწვებთან არის შემოჩვეული.
ცის ბინადარნი ნახავენ ნებით, თვით განკითხვის დღეს ყველა იქნება შეუცნობ ცოდვა-ბრალთან წვეული.
სირცხვილით ბუჩქებს თავს შეაფარებს, როს ჩემი სატრფო შემოვა ბაღში ბილიკზე ნაზად შემორხეული.
შენ სატრფომ სული რომ დაგიამოს; ფარისევლობის ჟამს ვივიწყებთ და ბრიალებს ტრფობის ცეცხლი გრძნეული. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


