კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
პარასკევი, 20 ნოემბერი 2026 16:57

 

 

 

ვინ დავიმოწმო, რომ ვფრენ ბავშვივით,

უმტკივნეულოდ ვეცემი დაბლა,

ვყვირი, გეძახი, ხმა არ ამომდის,

ალუფხულ ნისლში მებნევა თავგზა.


მგონია, შენი ხსოვნის სიზმრებიც

ღამეებს ჩემ ღრმა თვალებში ათევს

და მოგდევ ასე, მთელი სიცოცხლე,

როგორც ფარვანა ღამეში - ნათელს.


ერთი ნაბიჯით სულ მასწრებ ცხადში,

სულ გაყურადებ, ჩემო ნათანო,

ვერ გამიგია მაინც, ღმერთმანი,

რომელი არის ჩვენგან მართალი...


მკვდართა მზის სევდის აბლაბუდაში

ფრთამოტეხილი ქარი ზლუქუნებს,

სული კი - მაინც ყვავის თავისთვის

და სხივებს აფენს ნამზევ უკუნეთს.

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მარიამ წიკლაური  • • •   მარიამ წიკლაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen