კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
პარასკევი, 20 ნოემბერი 2026 15:09

 

 

ხეს კი ვერ ხედავ

ოკეანის ცრემლებია აისბერგები.

კითხეთ თოლიებს ან თევზის გუნდებს,

გეტყვიან, რომ არასოდეს დაუნახავთ

ამ წყლის ტირილი.

მე კი ასე არ გამომდის,

ვერაფრით ვყინავ ჩემს ტკივილებს,

სულ ორსული ვულკანივით ვარ,

და როცა ცეცხლის ფარვანებს ვაჩენ,

ირგვლივ ისეთი ნოყიერი ხდება მიწა, რომ

ზედ ვენახსა და ბაღს აშენებს ჭკვიანი გლეხი.

მსხმოიარობენ ზეთისხილის ხეები და

როგორც ჩვილი საკუთარ თითებს,

გატრუნული ვაკვირდები -

არსაიდან ამოზრდილი ტოტების ვარჯი

როგორღა გახდა ნეტავი ჩემი?

ვერც გამზომავ,

რომ დამატოლო მეზობლის გოგოს.

სულ ვიფრქვევი და ვიფერფლები,

სულ ცეცხლი ამდის.

იცით, რამდენჯერ მინატრია,

ვარდკაჭაჭების ტყუპისცალივით

განთიადის ლიტურგიების ლურჯი ნათება ავიკეცო

როცა ძეძვივით გზაზე მგზავრი გმრავლდება,

ჰაერში - ალხი,

წამოვკრიფო ხოლმე სიცისფრე -

ჩემი ფარა ბეკეკოების

და გავუყუჩდე მდუმარების გრილ ჩეროებში

სიტყვის ნიავქარს,

რომ ვერავინ დაგვიბრალოს,

ვერვინ გვიპოვოს, რომ არავის ეძვირფასოს

ჩვენი ცეცხლის აცეტება, აბალახება.

ნეტა ვერავინ გამოგვარჩევდს ასეთ წუთებში

იმ ხრიოკიდან, სადაც უთვლელი

გორაკი და ბორცვი და მთაა

და ღვთის სუნთქვის ჩქამიც არ ისმის,

მაგრამ იცი, რომ ჰა, საცაა

წამოიწყებს ჩიტი გალობას,

ხეს კი ვერ ხედავ…


პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მარიამ წიკლაური  • • •   მარიამ წიკლაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen