კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ოთხშაბათი, 18 ნოემბერი 2026 22:36

 

 

უჟამო ჟამის ყანაში ვდგავარ,

ჩემი ცოდვილი წამის პურს ვიმკი.

მოხვალ და ყველას აჯობებს, შენ რომ

ჩემს სადარდელზე ლამაზად იტყვი.


წერე, პოეტო, შენ მაინც წერე,

რომ სიყვარული არის მარადი!

თორემ, რითიღა უნდა გავმართლდე,

უფალს საკუთარ თავს რომ ვპარავდი


და ავაზაკებს ვატანდი ლუკმად

ბედნიერების ხვავრიელ ალაფს.

განა იკმარეს?! დღემდე სხეულზე

ცეცხლით მოხატულ სვირინგებს ვმალავ.


ჩემმა ფასკუნჯმაც მკორტნა და მკორტნა,

ტკბილი ყოფილა ხორცი ადამის.

საზღვარი აღარ ემჩნევათ სკნელებს,

ვერ მივაკვლიე წყაროს სათავეც.


პეშვი წყალივით ვარ და…არცა ვარ,

გზა-გზა და ბილიკ-ბილიკ ვილევი.

რომელ ჭალაში გაიხლართება

ჩემი იმედის თეთრი ირემი?


წერე პოეტო, უფრო თამამად

შემოუძახე მარადისობას,

თორემ რაღა ვქნა, რომ დავიჯერო

წარმავლობა და არავისობა...


იცი, ვერასდროს ვიქნებით ქვეყნად

საკუთარ თავზე მისხლითაც მეტი,

მაგრამ ახერხებ, ჩვენს სიმწირეში

მარადისობის ჩატიო ღმერთი!


სწორედ ამიტომ წერე, პოეტო,

შენს სიჯიუტეს ვენდობი ახლაც,

მზე ფრთებს გიდნობდა და შენ ლოცვებსაც

არ ღირსებიათ სამოთხე სახლად.


უჟამო ჟამის ყანაში ვდგავარ,

ჩემი ცოდვილი წამის პურს ვიმკი.

მოხვალ და ყველას აჯობებს, შენ რომ

ჩემს სადარდელზე ლამაზად იტყვი.

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მარიამ წიკლაური  • • •   მარიამ წიკლაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen