კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ოთხშაბათი, 18 ნოემბერი 2026 16:10

 

 

ტყის პალიმფსესტზე გადაეწერა

ზამთრის სითეთრე ოქროვან რტოებს.

ბოლო ფოთოლი ისე ეცემა,

თითქოს სამყაროს პირველად ტოვებს.


ხომ არა სწუნობთ ამ მცირე ტანჯვას,

იქნებ, სხვაგვარი გეწადათ განძი?

ვიგლოვოთ ერთად სული, დაღლილი

მშვენიერების მარადი განცდით,


რომ გლოვის ცრემლი ადამიანში,

გოლეულივით, იმედად დატკბეს,

სულს სიხარული არ დაავიწყოს,

არ დაამსგავსოს სიცოცხლე საქმეს.


თორემ ამოშრა დრო, დაილია,

ლურჯ ჯამში ვარსკვლავთ ნაფიფქი ყრია,

როგორც დასტური იმ სასწაულის,

რასაც, უბრალოდ, სამყარო ჰქვია.


რაც არ იწყება და არ სრულდება,

რაც გაიზომა სულ ერთი წუთით,

სულ მივტიროდით მარადისობას

და მაინც სულ ამ ერთ წუთზე ვწუხდით.


ახლა კი, როცა შრება დრო ჯამში,

ის წუთი მაინც ხომ უნდა გატკბეს,

რომელიც გეტყვის ჩემს სიმართლეს და

გულს სიყვარულით და შვებით გატკენს.

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მარიამ წიკლაური  • • •   მარიამ წიკლაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen