|
ზღვას ენატრება იყოს პატარა, ვით უნაზესი ჩიტი კოლიბრი, თავისი თავი ვარსკვლავს ადარა, ცაზე რომ ბრწყინავს დაუბრკოლებრივ.
ბუმბერაზობა, გრიგალი, მეხი, ნახა სიზმარში ტბა მოციმციმე და ჩინელ ქალის მტკივანი ფეხი.
თითქო წურბელი გულზე მოება; უღონო ტრფობით ის დაისრულა - სურს ბეჭდის თვალში განმარტოება;
და გაჰყვეს სმენით მცირე ნაკადულს, რომ საქანელას მსუბუქ სინაზე ჩამოეკიდოს, როგორც კაკადუ.
თავის სახელი წყალზე დაწერა, ნაბადიანი, როგორც გრიგალი იღიმებოდა ის ალმაცერად.
ტალღა აფთარი და ეიფელი; თავისი თავი ზღვამ გაიმეტა, გაჰყვა ამორძალს, როგორც შლეიფი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


