|
დავბრმავდი, ჩემს ცისფერ თვალებს ცეცხლის ხაზი გასდევს ზოლად, ვიღაც ალბათ დამაბრალებს: თავს ვთვლი ჰომეროსის ტოლად.
სულ სხვაგვარი მირონია - ეს არ არის არც წამება და არც ბედის ირონია.
ვნატრულობდი, განა არა. თვითონ ვთხოვდი ჩვენზე ზემდეგს... შეისმინა - დამაბრმავა.
დარდი, სევდა გამეყარა, რადგან ერთ დღეს უცებ თვალში სიყვარული ჩამეყარა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


