|
ჩვენი ზღვის არ-მნახველებს სხვა ჩვევები ჰქონია. რაც მე აღარ მაღელვებს, მრავალს დროშა ჰგონია.
მუდამ გავემიჯნები - ლექსს რომ აშალაშინებს, უსულგულო ნიშნები.
გზა არაა შეჭედვის, გარდა დემონიური საშინელი ბეჭედის.
ყალბი ენამჭევრობის, დაღი სატანიური შეთქმულობის წევრობის.
ის იქნება საქები - ენა მშობლიურ მიწის, უბრალო, გასაგები. |


