|
ნუ ჩამეთვლება ქათინაურად ეს ლექსი, რადგან გულიდან მოდის... ვერ ვაპატიებ მე ვერც ერთ ქართველს შენთან არმოსვლას, ან მოსვლის ლოდინს.
(რა მესტუმრება კახეთში ქართველს) უცებ გზაზე რომ შემომაღამდეს, მოულოდნელად ამინთებ სანთელს.
რა ჩამჩურჩულეს გრემის ტაძრებმა... ნუ ჩამეთვლება სიტყვის მასალად ეს სიამაყე და აღტაცება!..
და ტირიფების მკლავები სველი? შენი თუ ჩემი - გომბორის მთები? შენი თუ ჩემი - ალაზნის ველი?
ვინაც გიხილა სუყველას გულში... და მაპატიე, თუკი ეს ლექსი ჩამოილია შენს სიყვარულში. |


