„წყალტუბოდან ქუთაისში მიმავალო ქარო...“

მე შენს ნაკვალევს დავალ, დავეძებ,

რიდით შევაღე ყველგან კარები.

რომელ კუთხეში, რომელ სკამძელზე

იჯექ და სალამს ქარს აბარებდი?

იქნება ცრემლიც აგორდა თვალზე...

მე ეს არ ვიცი, არა, არ ვიცი.

ვიცი, გისმენდა გრძნობებით სავსე

შენი წყალტუბო და ქუთაისი.

ამ გზებს სხვა ჰანგიც შემორჩა იქნებ?

და მინდა, მინდა ქარს დავაბარო:

„მოძებნე მისი მალული ფიქრი

და ჩამჩურჩულე, წყალტუბოს ქარო!“

თვალს ვერ ვაცილებ გარანდულ ქუჩებს,

დავალ, სკამძელებს თვალს ვერ ვაცილებ,

იქნება სადმე წავაწყდე, უცებ,

აქ დატოვებულ შენს სიყმაწვილეს?!

მომნატრებია ღმერთების ღირსი

ჰანგი... ვედრებით გული აივსო;

მასმინე კიდევ სიმღერა მისი,

ო, ქუთაისო, ო, ქუთაისო!