სად არ ვიყო, რას ვეტრფოდე, მოვიარო მთლად სამყაროც,

მაინც თბილისს შევნატროდე, ქუთაისმა გამახაროს.

თებერვალში რომც მიმიღოს, თავზე თოვლი დამაყაროს,

რაგინდ მოწყენილი ვიყო, ქუთაისმა გამახაროს.

ჟღერდეს ქარხნის ავილებით, სძრავდეს მიწას და მაღაროს,

გაზაფხულის ყვავილებით ქუთაისმა გამახაროს.

ბაღნარებში ვით ზურმუხტი, შუქი ნერგოს, გაახაროს

და რიონის ტკბილ ბუტბუტით ქუთაისმა გამახაროს.

ვაჟებით და გოგონებით ჰქროდეს, ფრთები არ დახაროს,

და აკაკის მოგონებით ქუთაისმა გამახაროს.

მომეფეროს მზის ფერებით, რა მისურვოს, რა მახაროს,

იმერული სიმღერებით ქუთაისმა გამახაროს.

მივესალმო შრომის კერას და მგოსანთა საბაღნაროს,

ლექსიც აჰყვეს გულის ძგერას - ქუთაისმა გამახაროს.

საქართველოს ტურფა მხარე უღრუბლოა, უდაისო,

შენ იცოცხლე, გაიხარე, მშვენიერო ქუთაისო!