|
ჩემი თბილისი ლექსის სკა არი, ჩვენ, პოეტები, შრომის ფუტკრები. მიყვარს სამშობლოს თექვსმეტი კარი, მაგრამ თბილისი - განსაკუთრებით.
ის თანაგრძნობა, რაც ახლა არი, ლექსში სხვა მარცვალს მოვათავსებდი, სხვა ექნებოდა ცეცხლს ნაღვერდალი.
და ასე მოველ ხალხის გულამდე. თბილისის მეზვრე დავრჩები მუდამ სიყვარულიდან სიყვარულამდე. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


