გაოქროსფერდა ხეები მთაში,

ფოთლები ტოტებს შრიალით ცვივა,

მოწყენას იგრძნობ ჩიტების ხმაში

და ნაბოლარა მართვეს კი სცივა.

ნისლი მთას თითქოს საკმეველს უკმევს,

ჟრიამულია წაბლის ხის ძირას.

მხოლოდ ღობე ჩანს, აიღეს უკვე

პატარა ყანა მთის განაპირას.

ტოტები ტოტებს ენანავება,

ნეშომ დაფარა ტყეში ღრეები.

უცვლელად შერჩა მთას, ვით მშვენება,

მარად წარმტაცი ნაძვის ხეები.

მზე ჩადის, უცებ გავარდისფერდა

მთასთან მიდგმული სახლთა კრებული,

მიახლოვდება მათი ფანჯრები

ბრდღვიალა შუქით განათებული.

ღამემ მინდვრადაც ფრთა ვერ გაშალა,

მთვარე ქათქათებს მოწმენდილ ციდან.

შხუის მდინარე, ხმაურობს ჭალა

და მწყემსის ცეცხლი გამოჩნდა მთიდან.