|
ნისლი მთიდან მოდის დაბლა, ტყე ალერსით მოითაფლა, აღარა ჩანს ჩვენი უძო, ხევი ხმაურობამ ჩაფლა.
მრავალ საუკუნეთ მტევი, აწ რას ფიქრობს ტყიანი მთა, გაწოლილი, როგორც დევი.
ჩაფიქრება მთა და ველის, მწუხარება ნესტანისა და ძახილი ტარიელის!
გამოკრთომა შუქის სუსტის, ალბათ შემოდგომას ელის, ალბათ შემოდგომას უცდის! |
