|
მრავალ მხარეთ მოგზაური, მისავალზე ძველი ცხუმის მიდის ერთი მეზღვაური, მღერის და ბედს არ ემდურის.
ნისლი ჩემთვის არის მდელო, აფხაზეთო, აფხაზეთო, სულზე უფრო საყვარელო!
ლურჯი წყალი, მწვანე ქედი, და პონტიის არემარეს შვენის გემი „აფხაზეთი“.
ღუზათა სჩანს კვალი-ლელო... აფხაზეთო, აფხაზეთო, სულზე უფრო საყვარელო! |
