|
სამშობლო მიწის მთა-ბარო, თაფლად დამდნარო მზეო, ვარდის სუნთქვაში გამთბარო ნაოცნებარო დღეო.
ცაო, სადაფის თვალო, ამწვანებულო ველებო, კალმახიანო წყალო.
დაუდეგარო ქარო, მთაში მყვირალო ირემო, ვაზზე მძინარო ცვარო.
მიწავ, მზეო და მთვარევ, შენთვის ვიზოგავ სიცოცხლეს, ჩემო სამშობლო მხარევ! |
