|
სად არს მხარე ნეტარი, მდელო გაზაფხულისა, ვაზ-ყვავილთა სამეფო, კორდი სიყვარულისა, წმინდა, ციურ მადლითა ტკბილ ნუგეშისა მცემი, სადაც მყავს და პატარა, მოძმე, სატრფო გულისა? ორ ზღვას შუა გაშლილი ეს სამშობლოა ჩემი? სად არს მხარე ტანჯული, ცრემლით გაბრწყინვებული, თავზე გვირგვინ-მოხდილი, ბედით დაობლებული, წინად ბრძოლის მედგარი, უგბილ მტერთა ზარ-მცემი, დღეს კი ღონემიხდილი, უღვთოდ აოხრებული? - ტანჯვის ჯვარზე გაკრული ეს სამშობლოა ჩემი! |
