აჩრდილი

(ამონარიდი)

მაგრამ, ქართველნო, სად არის გმირი,

რომელსაც ვეძებ, რომლისთვისც ვსტირი?

იგი აღარ გყავთ... მის მოედანი

ჯაგით აღვსილა, ვერანად ქმნილა,

გმირის დამბადი დიდი საგანი

თქვენში სპობილა და წაწყმედილა.

გადასდგომიხართ თქვენ ქართველობას,

დაგინგრევიათ დიდი მამული,

რაღა დაჰბადავს თქვენში დიდს გრძნობას?

რითი აღტკინდეს ქველისთვის გული?

თქვენს გარს მადლითა სავსეს ბუნებას

შეუკრებნია ყოველიფერი,

რომ მისცეს თქვენში ზრდა დიდს ცხოვრებას;

ჰყოს იგი ძლიერ და ბედნიერი.

ვიშ, ეს ქვეყანა, ხმელეთის თვალი,

დიდის სამოთხის კუთხე პატარა,

ქედმოდრეკილა ნაღვლით საწყალი,

რომ მისი ტრფობა თქვენში შემწყდარა;

რომ დაგიგდიათ უმწედ, უნუგეშ,

თქვენის სიავით დაწყლულებულა,

თქვენგან გმობილი - უცხოს, კალთის ქვეშ,

ვითა ობოლი, შეფარებულა.