ეს ანბანი, ეს წიგნები - 

ნაწერები ქართული,

მათი შუქი, მათი მწუხრი

გულის ძარღვში ჩართული,

ვარძია და უფლისციხე,

იყალთო და გელათი,

გალავნები, გუმბათები,

ჩუქურთმები ფერადი.

თქმულებები, ძილშიც სიზმრად

გაყოლილი დილამდე,

ყველაფერი გვეუბნება:

- საქართველო გვიყვარდეს!

მთები, მთები, ველ-მინდვრები,

შევარდნები ფრთა-მალი,

მეფოლადე, მხვნელ-მთესველი,

მისი ჰარიჰარალი.

ჯეჯილები, ვენახები,

წყაროები ჩხრიალა,

სამეგობრო თბილი სუფრა,

დასაცლელი ფიალა.

რიონის და მტკვრის დუღილი,

მათი ელვა, სიმარდე, - 

ყველაფერი გვეუბნება:

- საქართველო გვიყვარდეს!

ნუ მოშლოდეს მის მიწა-წყალს

მოძახილი ქართველის,

მისი პური, გულუხვობა,

სიყვარული, სათქმელი.

საუკუნე საუკუნეს

წინ დიდებით მიჰყავდეს,

ყოველ დროში გაისმოდეს:

- საქართველო გვიყვარდეს!