შეველ ტაძარში, ყველა ხატის წინ,

ყველა შანდალზე სანთელი ენთო.

დავეშვი მუხლზე, ჩუმად ვილოცე, ­

ალილუია, დიდება, ღმერთო.

ხატებზე იდგა რწმენის ნათელი,

ფრთებს შლიდა სული და ანგელოსი.

დღეს სად დავანთო წმინდა სანთელი,

სად არის ხატი საქართველოსი.

უმალ ჩამესმა ხმა იდუმალი

და მერე სიტყვაც ვეღარ დავძარი.

სამშობლოს ხატი არის უფალი,

რწმენის დვრიტა და რწმენის ტაძარი.

დიდება უფალს! ვემთხვიე ხატებს

და დავდგი ყველგან თითო კერონი

აქ ყველაფერი ძალ­ღონეს მმატებს

და მეშხურება სულში მირონი,

რადგან "ხატია ჩემი სამშობლო"

დიდი "სახატე - მთელი ქვეყანა"

ლუხუმი შედგა ლაშარის გორზე,

დიდების მზე რომ ამოეყვანა.