|
მე ვკითხულობდი „ქართლის ცხოვრებას“ წუხელის დიდხანს, გათენებამდი, როგორ გლეწავდნენ, ჩემო ქალაქო, სისხლით მოედნებს როგორ ღებავდი!
კიდევ გაისმის ქუჩებში ჩეხა? ვხედავ შენს სახლებს, ვხედავ შენს აბრებს და მიხარია, რომ ისევ დგეხარ!
ახალ სართულთა წითელ აგურებს, ვარდის საპალნეს ტაბახმელიდან და მას - ამ ვარდებს ვისაც არგუნებ! |
_-_ივანე_ჯავახიშვილს_1574012728.webp)
