ქოჩორა კრუხმა პირველად გამოიყვანა მინდორში თავისი პატარა შვილები.
დედამ დაარიგა: - თუ საშიში რამე დაინახოთ, ჩემსკენ გამოიქეცითო.
წიწილები ბალახში გაიშალნენ.
- წია, წია! - იწივლა წიწილამ.
გულგახეთქილი ქოჩორა მივარდა. ხედავს, წიწილა პატარა ჭიას თავს დასდგომია და ცახცახებს,
- კრუხ, კრუხ! ნუ გეშინია! ეს ჭიაა. ჩაჰკარი ნისკარტი და შეჭამე! - უთხრა დედამ.
- ვაი, ვაი! გვიშველე დედა, გვიშველე, მოდის! - მოისმა ხმა.
ქოჩორამ წიწილების ახლოს მურია დაინახა.
- ნუ გეშინიათ, ეს ჩვენი მურიაა, არაფერს გერჩით, - დაუკრუხუნა ქოჩორამ და ბზის ქექვას შეუდგა..
- ვაი, ვაი! ვიღაცამ თავზე წყალი გადმოგვასხა! - წიოდნენ წიწილები.
- ნუ გეშინიათ, ცა მოიღრუბლა და წვიმა წამოვიდა.
ქოჩორამ წიწილები ხის ქვეშ შეიყვანა, ფრთები გაშალა და ქვეშ შეისხა.


