|
სოფლის ღელვისგან აღტაცებულმან, გადავცდი მცნებას, გცოდე, მამაო! და ვაი! დღეს სცნო ბოროტმან სულმან სოფელი ესე ცრუ და ამაო! გამოუთქმელი და საშინელი, თუმც სხვათ ბოროტთა აღემატება, მაგრამ შენდობას მაინც მოველი! ამაოდ ნუ ჰყოფ ჩემს სინანულსა! კეთილისათვის გზა წარმიმართე, ძალ-მეც, ვსთრგუნვიდე ბოროტსა სულსა! ნუგეში ამით მე მემატება! და სულგრძელებას შენსას ვადიდებ, ოდეს მეზვერე გამახსენდება. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • აკაკი წერეთლის პოეზია/პროზა |
