|
სიზმარ-ცხადის თეთრი დროშით, თეთრი ნუშის ტოტებით, ჩვენც დავდივართ საწუთროში, როგორც დონკიხოტები.
გზა ქარივით იწივლებს... ჩვენც ვაწყდებით გაგიჟებით ჩვენი ქარის წისქვილებს.
ჩემზე, შენზე, სხვისზედაც... სად ხარ, ჩემო დულცინეა, რომელ შარაგზაზედა?!
თეთრი ნუშის ტოტებით... ჩვენც მოვკვდებით, ჩვენც ვიცოცხლებთ, როგორც დონკიხოტები! |
