|
...და შედგა ჩემი ბედის ბორბალი, შეჩერდა შენი თმით დახლართული, შენ ერთადერთი ხარ დედოფალი, ჩემი ოცნების ჯიქთახათუნი.
წვრილი წარბები, წყვილად გართხმული. რაღაც გულწრფელი, ვით გაოცება, და რაღაც კიდევ უფრო ქართული.
ფრთად მექცა შენი ყრმობის უღელი. ყველგან თანა გდევ ფიქრივით ჩქარი, ჩრდილივით ჩუმი და განუყრელი.
შეჩერდეს შენი თმით დახლართული, ვეფხვზე უწყალოვ, ჯიქზე უწყალოვ, შენა ხარ ჩემი ჯიქთახათუნი. |
