ერთი გვეხურა ბავშვობის ჭერი,
უგანთიადო და უარილო,
მაინც დაირღვა ერთობა ჩვენი
და შორს მიყუჩდა, როგორც ალილო.
შენ უჩემოდაც ბედი გეღირსა,
მეც გზას და მიზანს მივაგენ ბოლოს,
ო, არა ხმისთვის, არა თმებისა,
იმ წარსულისთვის მიყვარხარ მხოლოდ.
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა