დღემუდამ ვიღაც შენკენ მაქეზებს,
მოვრბივარ ქვებზე და მუხლებს ვიმტვრევ...
და ვუცქერ ისევ ბებერ კაკლებზე
ფრთებს ახარბებენ ჩიტები ჩიტებს.
აი, აქ მენთო ერთხელ კოცონი,
და რაც შემეძლო ცისკენ მიმყავდა,
აქ იყო თუკი ვინმე მომწონდა,
აქ იყო თუკი ვინმე მიყვარდა.
მოვრბივარ, შენი ცა მენატრება,
შენი შუკები და სიხალისე...
და მთვარის წვეთი - ციცინათელა,
ისევ მიუძღვის ფიქრებს მთვარისკენ.


