|
ხან ზღვისაა და ხან წყაროსია ზარი რომელიც გულში ხმიანობს ლექსს სიყვარულის ავგაროზიანს შენ გისახსოვრებ გზაო მზიანო.
ვერ იმღერებენ მანეკენები ხან ბილილების კრიალს მდელოზე ხან ვარსკვლავების ხმას ვეფერები.
და სიხარულის თუ გსურს შრიალი უნდა გახსოვდეს სამარადისოდ სითეთრე ოქროს ჩუქურთმიანი.
(სინანულს ხედავ გულქვა მტრებისას) ლექსს სიყვარულის ავგაროზიანს სითბო იფარავს უკვდავებისა. |


