|
დამბზუის ქარი, სულის ამწეწი და ნატვრის ლოდში ვარ მოჭეჭკილი, არა მაქვს ცხადი ერთი ნამცეცი - სიზმრის დოვლათი მიდგას ჩეჩქივით...
არ მაქვს მარაგად, მელექსეს - შეშლილს და ცალუღლიანს... ... ერთი ამ ლექსის, რა ვთქვი, ბარაქაც, ესეც მეწყერს და წყალს წაუღია!..
არ ჩანს ნაპირი, არც ზღვის ტალღა და, არც ზღვის მიქცევა... ... არც საშველი ჩანს, ეს არაფერი, რამედ რომ მაინც გადაიქცევა! |


