|
მაგ მწვანე და ხატაურა თვალებს გიკოცნიდი ჩვეულების ფასად... ვიზოგავდი შენს სხეულს და ალერსს, როგორც ბნელში იზოგავენ ასანთს.
გაგყვა როგორც ვალი, ხსოვნის კვამლი ამ სიბნელეს ერთვის... ... ჩემთვის იყავ არა მარტო ქალი, გაჩენილი - არა მარტო ჩემთვის... |
|
მაგ მწვანე და ხატაურა თვალებს გიკოცნიდი ჩვეულების ფასად... ვიზოგავდი შენს სხეულს და ალერსს, როგორც ბნელში იზოგავენ ასანთს.
გაგყვა როგორც ვალი, ხსოვნის კვამლი ამ სიბნელეს ერთვის... ... ჩემთვის იყავ არა მარტო ქალი, გაჩენილი - არა მარტო ჩემთვის... |