|
ჟამი მოდის უმიზეზო ვერცხლის, ახლა არ ღირს ნუგეში და გლოვა, ახლა ამ გზას ვერაფერი შეცვლის, ახლა ამ გზით აღარავინ მოვა.
უკანასკნელ ფერებს. ვტოვებ ზეცას და მორწმუნის ხალათს, უკანასკნელ სიყვარულის მერე უკანასკნელს ველოდები ღალატს.
არაფერი უშლის, არწასვლაშიც არაფერი ყრია... ... უკანასკნელ ლექსს ვიტოვებ სულში, ვით განგების უკანასკნელ ტყვიას. |


