ოთახს ღამე ავსებდა,
გულს მორევი ფიქრების,
სულს სიცივე ათოვდა,
როგორც თოვლის ფიფქები.
გული დილას ელოდა,
თვალს სწყუროდა ნათელი
და შანდალზე დნებოდა
თაფლის წმინდა სანთელი.
ოცნებები ქრებოდნენ,
გამოვაღე დარაბა,
ცის ვარსკვლავნი გამოჩნდნენ,
ღმერთო, რა პატარა ვარ!
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა