|
გაიელვებს შენს წინ გზაზე, ხან ხოხობი, ხან ციცარი. საქართველოს სილამაზე, - აი, ჩემი საფიცარი!
ერის წამლად ვინც ვიცანი და ლეგენდა პეშვი მიწის, - აი, ჩემი საფიცარი!
ჩემი სიტყვის მადლიც არი. საქართველოს ცისარტყელა- აი, ჩემი საფიცარი!
რომ განიხვნენ მზეში ცანი. ჰა, მთვარისა იღიმება, - აი, ჩემი საფიცარი!
და თან შესაბრალიც არი, ვისაც არვინ არ იფიცებს, ვისაც არ ჰყავს საფიცარი. |


