|
თმაში ისე ჩამოთოვა, ეს დრო ისე წავიდა, არ მქონია დღე ისეთი, მეთქვა - ვპოვე რაც მინდა.
ვერ ვპოვე სამართალი, მოძმის მკერდს ვერ ავარიდე მოძმის ბასრი ხანჯალი.
ჩემი ნავსაყუდარი და ჩემს იღბალს როგორც დუშმანს გავეკიდე მუქარით.
ავაშენე ტაძარი, მის წიაღში დავივანე, ვპოვე თავშესაფარი.
კაცთ სიბეცეს დავცინი, თითქოს თავზე დამეხუროს ქუდი უჩინმაჩინის.
რია-რია ქაჯური, ჩემს სამყაროს მივაშურებ, მისი ტაძრის მსახური.
ვარსკვლავებით მოფენილს სად არ წავალ, ვინღა არ ვარ, ოცნებაში მყოფელი.
ცოდვიანთა ცოდვების, ვმართავ ნადიმს ურწმუნოთა გადაჯოჯოხეთების.
ტანჯვისა და გოდების, ხან ღმერთი ვარ და მიწაზე სასწაულებს მოვახდენ, სიკვდილს ვკლავ და უკვდავებას მოკვდავთ სულებს მოვაფენ. |


