|
მახსოვხარ, როცა ვწუხვარ, მახსოვხარ, როცა მიჭირს... შენთვის ვერ ვხარჯე უხვად ღვთით ნაბოძები ნიჭი...
მძიმე სხეულში სახლობს. თუმცა, სურვილი სულ მაქვს თავმდაბლად მოგეახლო!
გული არ გახსნის წინკარს. უშენოდ სნეულს ვგავარ, ამაოება მიყვარს...
რაც ვკარგე, იმას ვეძებ. და შენთვის სათქმელ მართალს, ვტოვებდი ალალ ბედზე...
არ ვიმსახურებ, ვიცი... ნაწვიმარსაც და ნათოვს რა სულგრძელობით მიცდი...
გრძელი შლეიფით ცოდვის. სიკვდილის მარცხის დროა, აღდგომის ღამე მოდის!.. |


