|
მშვიდობით, ვტოვებ მშობლიურ ქალაქს, სადაც მაწამეს და ჯვარზე მაცვეს, სადაც ყოველდღე ვხვდებოდი ჯალათს, სადაც ყოველღდე ვხვდებოდი გამცემს.
ან სიყმაწვილის წლები სად არის! მამულის ყველა საპყრობილეთა გამხადეს მკვიდრი მე ბინადარი.
მზე - ღვთაებრივი ქალის ხატება, ო, უბედური მხოლოდ ის არის, ვინც არასოდეს დაიბადება. |


