|
ნიგოეთის მთას თვალს მოვავლებ, მაღალს და ტყიანს, თითქოს ვკიდივარ მის ბილიკზე მივიწევ მაღლა, ფიქრი წინ მისწრებს, არ მიგრძვნია მუხლებში დაღლა.
როგორ ატყვია. გული ფართხალებს თითქოს მკერდში ჩიტის ბარტყია, აჰა, საცაა გამოჩნდება ზემო გურია, ო, როგორ მინდა ჩავეხვიო, როგორ მწყურია, თვალს რომ იტაცებს, გარშემო რომ მთები არტყია.
საცა ვშობილვარ, ფეხშიშველა დავდევდი ჩიტებს, ჩემი ოცნება მას წვდება, - რომ ფრთები შეახოს, გული ზღვა გრძნობას, აზვირთებულს როგორ დაიტევს.
ო, როგორ მინდა ჩავეხვიო, როგორ მწყურია. |


