|
ჩემი სიცოცხლე მუდამ არის ჭიდილი ქართან, ისევ ქარს ვებრძვი, ვაგლახად არ ვემორჩილები. ყოფნის დღეები ჭკვიანურად რომ წარმემართა - მეყოლებოდა დღეს შვილები, შვილიშვილები.
მაგრამ მაინც მზეს შეხაროდა ჩემი იერი. ჩემი დროც მოვა და როს გავალ ამ საწუთროდან, ვერ დამიტირებს ჩემი ღვიძლი და ნაშიერი.
მე ახლაც ვუძლებ თქვენს ჟრუანტელს, მეხის დაცემას, მტანჯეთ, მაწვალეთ, მაგრამ მაინც თქვენ არ გამცვალეთ თქვენვე მარგუნეთ სიხარული და აღტაცება! |


